Socjalizacja szczeniaka

Socjalizacja szczeniaka to indywidualny proces niezbędny do prawidłowego rozwoju każdego psa, bez niej pies w przyszłości może mieć liczne zaburzenia behawioralne (lęki, zachowania agresywne), a w konsekwencji sprawiać problemy wychowawcze. Powinna zostać przeprowadzona w tzn. okresie socjalizacyjnym, który przyjmuje się że trwa od 3 do 12 tyg. życia psa. Analizując rozwój socjalny psa wyróżnia się w nim okres ciekawości w żaden sposób nie połączonej ze strachem – ani tym przed nowymi rzeczami, jak i z tym wywołanym na skutek wcześniejszych niemiłych doświadczeń (do 5 tyg. życia), zaś niepewność i możliwe reakcje lękowe pojawiają się u rosnącego psa ok. 9 tyg. życia. Proces socjalizacji należy umiejętnie łączyć z szczepieniami szczeniaka i kształtującą się odpornością (weterynarz doradzi np. termin pierwszego spaceru).

W czasie socjalizacji szczeniak nabywa świadomość przynależności gatunkowej, ale także uczy się kontaktu z człowiekiem – chodzi tu zarówno o kontakt z jedną osobą, jak i z grupą (brak takiego kontaktu do 16 tyg. życia skutkuje poważnymi zaburzeniami u psa).

Znanym, przykładowym sposobem przeprowadzania socjalizacji jest tzw. Złota 12 – pomysł Margaret Hughes, opierający się na poznawaniu przez psa 12 nowych rzeczy / sytuacji w 12 wariantach (np. 12 różnych dźwięków czy 12 różnych miejsc). Pamiętaj, że wyuczone u psa zachowania należy umacniać, żeby nie doszło do desocjalizacji.

Przeczytało 9 czytelników